Love you my sult [รักนะผู้ชายส่ำส่อน] Kihae

posted on 21 Mar 2008 23:21 by ficxy-bj

โรงแรมดังย่านกรุงโซล มีผู้คนมากมาย มากหน้าหลายตาที่กำลังนอนหลับสบายอยู่ในสถานที่ๆที่ๆนี้ แต่ไม่ใช่สำหรับบางคน เวลาของเขาเหมือนค้างคาว กลางวันนอน กลางคืนตื่น เผื่อความเป็นอยู่ปากท้องของตัวเอง …

ร่างกายที่เป็นเพียงทางผ่านของใครหลายๆคนที่ผ่านมาและ ผ่านไป แต่กลับไม่ใช่ร่างบางร่างนี้ เขายังจดจำทุกครั้งที่ได้มีอะไรกับลูกค้า จดจำทุกคนที่ทำให้ชีวิตเขาเหลวแหลกและเลวร้ายเพิ่มมากขึ้นทุกครั้ง

-อื้อ... อย่ ...า. ให้เป็นรอยนะครับ – น้ำเสียงของผู้ถูกกระทำบ่งบอกถึงความไม่พอใจของการกระทำอีกฝ่าย-

-อื้ม....ร่างกายนายนี่มันสุดๆเลยลีทงเฮ อย่างนี้สิที่ฉันชอบ-น้ำเสียงที่แสดงถึงความพอใจของอีกคนดังขึ้น ขณะที่มือก็กำลังคลึงอยู่ที่สะโพกกลมมน พร้อมกับนิ้มที่ป้ายเจลครีมเนื้อลื่น ลงไปในช่องแคบ ดึงเข้าดึงออกทำให้ร่างบางในตอนนี้กรสับกระส่าย เมื่อแรงราคะในตัวมันมีมากขึ้น

-อ๊า ๆ ๆ ผม ผะ ผม ไม่ไหวแล้วครับ อืมๆ ใส่มันเข้ามาซักทีสิครับ- เสียงของร่างบางร้องอย่าง เว้าวอน

-อื้ม ได้สิ หวานๆนะลีทงเฮ เสียงนายมันทำให้ฉันคลั่ง หึหึ- พูดจบก่อนที่จะถอนนิ้มมือทั้ง 3 ออกมาและนำเอาแก่นกายร้อนเสียบเข้าไปในรูคับแคบของร่างบาง

-อึก อื้อ เร็วอีก กกก อื้ม ลึก อีกกกก ลึกอีกสิฮะ คุณ คังวอน เร็วสิฮะ- เสียงร่างบางพูดพร้อมกับกดหัวร่างสูงลงมาแล้วจูบที่กลีบปากบางอย่างดูดดื่ม

-อ๊า ๆๆ ดะ ดงเ...ฮ นายทำฉันบ้านะ-พูดจบร่างหนาก็กระแทกเข้ามาในตัวร่างบางแรงๆไม่ยังจนน้ำสีขาวขุ่นไหลเยิ้มออกมาจากช่องทางคับแน่นของร่างบาง

-ดงเฮจะไปไหน-ร่างหน้าถามด้วยสีหน้าอยากเห็นเนื่องจากกิจกรรมที่พึ่งทำเสร็จไปมันน่าจะทำให้ร่างบางเหนื่อยสิ

-ผมมีงานต้องทำต่อ อ้อ แล้วก็วางเงิน 2 แสนค่าตัวของผมวางไว้ที่บนเตียงนั่นนะครับ แล้วก็เชิญออกไปได้แล้วฮะ-ร่างบางพูดพร้อมกับยิ้มที่ใครเห็นต้องละลาย กดยิ้มมุมปากอย่างเอาใจ

-ฮะๆ นายนี้มันจริงๆเลย แล้วถ้าวันนี้ฉันจะซื้อตัวนายทั้งวันล่ะ ลีทงเฮ-ร่างหน้าพูดอย่างรู้ทันร่างบาง

-หึหึ ชม.ละล้านวอนต่อจากนี้คุณมีปัญญาจ่ายรึเปล่าล่ะฮะ-ลีทงเฮหนุ่มน้อยหน้าหวานตอบอย่างมากมั่น ว่าคงจะไม่แต่ใครจะรู้เลยว่าคำตอบของร่างหนา

-เอาสิ งั้นวันนี้ฉันเหมาตัวนาย 4 ชม. 4 ล้าน ไม่สิฉันให้นาย 4 ชม. 5 ล้านเลยดีกว่า นายคิดว่าคนอย่างฉันจะไม่มีปัญญาจ่ายนายหรอลีทงเฮ ฉะนั้น หยุดใส่เสื้อผ้าแล้วมานอนตรงนี้สิ หึหึ- ทงเฮได้แต่ทำหน้าอึ้ง ไม่รู้จะทำอะไรดี แต่ก่อนที่ร่างบางจะได้พูดก็ถูกกดลงบนเตียงขนาดคิงไซร์ ก่อนที่ร่างหนาจะพรมจูบซอกคอขาวอย่างหิวโหย

-มะ ไม่นะ -ร่างบางปฎิเสธอย่างพัลวัล แต่มีหรือที่ร่างสูงจะยอม กลับบังคับร่างกายของร่างบางให้อยู่ในท่าน้องคล่อม ส่วนอีกมือก็จับแก่นกายร่างบางขยับขึ้นลงเป็นจังหวะ

-ไม่นะ พอเถอะ อะ อื้ออออออ-เมื่อเห็นว่าร่างบางมีอารมณ์ร่วมแล้วร่างหน้าก็รีบขยับเออแกอย่างแรงๆ จนร่างบางเกิดอารมณ์ไปด้วย

-หึหึ ลีทงเฮ คืนนี้มันอีกยาวนานนัก-หลังจากนี้บทรักที่แสนเร่าร้อนก็คงดำเนินต่อไป ภายในความรู้สึกของร่างบางที่เจ็บปวด

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

เช้าวันที่สดใสของใครหลายคน แต่ไม่ใช่กับร่างบางคนนี้ ลีทงเฮ ผู้ที่ตื่นมาพร้อมกับความเจ็บปวดที่สะโพก หลังจากที่ได้ผ่านศึกหนักมาในย่ามค่ำคืนของเมื่อวานนี้ เมื่อเจ้าตัวรู้สึกตัวก็ออกไป พร้อมกับเงิน 5 ล้านวอน

-คิบอม พี่ขอโทษนะ นายอยู่ไหน เมื่อคืนพี่ทำงานดึกมากเลย-ร่างบางพูดพร้อมกับเดินเข้ามาภายในบ้านหลังเล็กที่ตัวเองหามาด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง

-หึหึ ไหนล่ะเงิน พี่คิดว่าไง หายไปทั้งคืน พี่ก็รู้นิว่าผมมองไม่เห็น แล้วยังจะมั่วผู้ชายถึงเช้าอีกหรอ พี่ดงเฮ- คิมคิบอมพูดพร้อมกับเอามือเกาะราวบันไดลงมา

-เอ่อ . . . คิบอมพี่ขอโทษจริงๆนะ แต่พี่ เอ่อ นี่เงิน แล้วพี่จะไปทำกับข้าวให้นะ รออยู่ที่โต๊ะอาหารแล้วกัน เดี่ยวพี่จะพาไป- พูดพร้อมเดินไปจับแขนของคิบอมเบาๆ แต่เจ้าตัวสะบัดนี้ อย่างไม่ใยดี ก่อนจะสาวเท้าเข้ามาใกล้กับร่างบาง

-หึหึ พี่ดงเฮ ผมอยากกินของหวานจัง- พูดพร้อมขบเม้มที่ใบหู ทั้งที่มองไม่เห็นแต่ร่างสูงอย่างคิมคิบอมก็จับไหล่ดงเฮได้อย่างถูกต้อง อาจจะเป็นพร้อมความเคยชิน ด้านคิบอม ถึงมองไม่เห็น แต่มีเพียงความรู้สึกก็ทำให้ร่างหนาอมยิ้มอย่างเป็นสุข

สุขที่ได้ทำ . . . ในสิ่งที่ต้องการบ้าง

สุขที่ได้รัก . . . แม้นมันจะแค่บางเวลา

สุขที่ได้สัมผัส . . . ทุกสัดส่วนที่ไม่ว่าจะผ่านมากี่ครั้ง มันก็ทำให้คนเป็น 10 คลั่งได้อย่างไม่ยากเลย

-เอ่อ . . . พี่ก็กำลังจะไปทำให้นะ คิบอม เดี่ยวรอพี่เดี่ยวเดียวนะ นายคงหิวมากสินะ ว่าแต่นายอยากกินอะไรล่ะ- ดงเฮพูดพร้อมกับเอามือที่คิบอมเกาะแขนสวยไว้ออก ทำไงได้หล่ะขืนติดหนึบแบบนี้ไม่ไหวแน่

-ผม อยากกิน . . . กิน พี่จังเลย- ในตอนแรกทำเป็นคิดหนัก แต่ตอนหลังที่คิดได้แล้วไม่พูดป่าวกับกระชากมือของดงเฮ ส่งผลให้หน้าอกบางปะทะโดนอกของล่างแกร่งทันที ริมฝีปากอุ่นชื้นเริ่มไล้ลิ้นเลียบนใบหน้าแล้วสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากเล็กอย่าง โหยหา

-อ๊ะ อื้อ คิ. . .อื้อ ปล่อยนะ- ดงเฮพูดขณะผลักอกคิบอมออก ก่อนที่จะวิ่งดุ๊กดิ๊กเข้าไปในห้องครัว ก็จะอะไรส่ะอีกหล่ะ หน้าที่มันแดงอย่างกับลูกมะเขือเทศสุกนี้สิ ต่อให้คิบอมมองไม่เห็นยังไงแต่ก็สัมผัสมันได้อยู่ทุกทีสิน่า

-บอมมี่ ทานข้าวได้แล้ว- เสียงร่างบางเอ่ยอย่างนุ่มนวล พร้อมกับร่างสูงที่กำลังเก้าลงมายังข้างล่าง ตามที่เกาะที่ร่างบางสรรค์หาซื้อมาให้ร่างหนาได้ใช้เพื่อความสะดวก

-อื้ม- ตอบรับอย่างแผ่วเบาก่อนจะก้าวลงมาข้างล่าง ร่างบางวิ่งมารับร่างหน้าจากอีกห้อง แต่สงสัยว่าจะวิ่งเร็วๆไปหรือเหตุผลของประสาทเท้าของทงเฮผิดพลาด เมื่อเขาวิ่งล้ม แต่ก็ยังดีที่มีมือหยาบรับเอาไว้ทัน อาจจะเป็นเพราะสัมผัสวามเคยชิน หรืออาจจะเป็นเพราะเจ้าตัวซุ่มซ่ามอยู่แล้ว

-อ๊ะ ขอโทษนะ คิบอม เจ็บไหม- ร่างบางถามอย่างร้อนรน

-ไม่อยากกินแล้วข้าว-ร่างสูงพร้อมกับยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะโอบร่างบางให้เข้ามาใกล้ตัว พร้อมกับสูตรความหอมจากซอกคอขาว

-อื้อ คิบอม ไม่เอานะ วันนี้นายต้องไปหาหมอนะ-เจ้าร่างบางใช่ว่าจะยอมตอบกลับเสียงแข็งไม่เอาท่าเดียวพร้อมกับใช้มือบางยันตัวเองลุกขึ้น

-เฮ้อ . . . อีกแล้วหรอ ก็ได้แต่ขอรางวัลหลังจากกลับนะ- พูดจบก็

ผยุงตัวเองขึ้นเดินเกาะราวโลหะต่อไปยังโต๊ะกินข้าว ร่างบางยิ้มอย่างโล่งใจ ก่อนที่จะเดินตามร่างหนาอย่างรู้ความหมาย

โรงพยาบาล

-คิมคิบอม ได้เวลาแล้วไปสิ- ร่างบางพูดจบ ก็ฉุดมือร่างสูงขึ้น แต่ก็ถูกร่างหน้าสะบัดอย่างไม่ได้ใยดีร่างสูงได้แต่รับมือจากการส่งมือมาจับข้อมือของนางพญาบาลเดินไป ส่วนร่างบางก็ได้แต่นั่งรอร่างสูงจนร่างหนาออกมา

-คุณดงเฮค่ะ คุณหมอให้มาเรียกเชิญเข้าพบค่ะ-

-อ่อครับขอบคุณครับ-ทงเฮพูดก่อนที่จะเดินตามร่างของหญิงสาวเข้าไปในห้อง

-สวัสดีครับคุณดงเฮ คุณพยาบาล เอาคุณคิบอม ออกไปรอข้างนอกก่อนครับ- คุณหมอพูดพลางปรายสายตาไปที่คิบอมก่อนที่พยาบาลสาวจะลากตัวออกไป

-คุณหมอมีอะไรหรอครับ-ทงเฮถามอย่างเข้าประเด็น

-หมอจะบอกว่าคุณว่าตอนนี้มีผู้เสียสละดวงตาให้คุณคิบอมแล้วนะครับ แต่ปัญหาคือ เราต้องรอเขาอีก 3 เดือน หรืออาจจะมากกว่านั่นนิดหน่อย-

-อ้อ อื้อครับ แล้วค่าใช้จ่ายล่ะครับ- ทงเฮถามขึ้น

-ก็คงเยอะอยู่นะครับ แล้วก็ต้องจ่ายเงินเป็นระยะๆจนกว่าจะครบด้วยนะครับ- ทงเฮพยักหนาหงึกๆ ก่อนจะขอบคุณคุณหมอแล้วเดินออกไป

ที่บ้าน

-ดงเฮ- ร่างหนาเรียกร่างบางที่กำลังเข้าบ้าน

-เอ่อ อะไรหรอ คิ บะ บอม เข้าบ้านเถอะเย็นแล้ว เดี่ยวน้ำค้างลงนะ- ร่างบางพูดอย่างรู้ความหมาย

-ไม่- ปฏิเสธเสียงแข็งก็จะอะไรอีกล่ะ ความหมายของคำ ทงเฮนะรู้ดี

-คิบอมมม พี่ต้องไปทำงานนะ- คอตกถนัดตา